گاهی غم ها به یکباره و ناگهانی هجوم می آورند با فاصله ای کم

و ناگهان آدم را در اندوهی عظیم فرو می برند

و قبلا هم گفتم که چقدر فاصله اشک ها و لبخند ها به هم نزدیک است

و شاید امتحانی باشد بار دیگر

ولی آیا توان صبوری هست بر این فراق

همین حالت یکسال پیش هم اتفاق افتاد

در هر صورت خداوند بیامرزدتان

پ . ن : عزیزم می دانم که بارش اشک آرامت می کند ولی...

هر نفسی، مرگ را خواهد چشید حتی من و تو.